Faalweek

//Faalweek

Faalweek

Ik heb een faalweek. Misschien ken je dat wel, zo’n week waarin er van alles misgaat? Dat je niet meer kunt zien wat er goed gaat? Het voelt voor mij hoogst ongemakkelijk. Ik mis een deadline, krijg maar niet de vinger op de oorzaak van het gedrag van een cliëntje, moet een leuke borrel missen door verkoudheid, er glipt een leuke opdracht door mijn vingers, ik kreeg vervelend nieuws over een goede vriendin en als klap op de vuurpijl belt er ook nog een ontevreden vader op die de afspraken afzegt.
Poeh. Een storm van emoties komt vervolgens voorbij. Mijn lijf wordt rillerig en wil slapen. Mijn eerste reactie is: met niemand over praten! Net doen alsof het niet bestaat! Maar dat lukt natuurlijk helemaal niet. En het hoeft ook niet. Falen overkomt toch iedereen?Toch merk ik dat we maar weinig over onze faalmomenten praten. Als ik de berichten op Toegevoegd Facebook moet geloven, doen mijn collega’s alleen maar fantastische dingen. Het ene succes volgt op het andere. Maar wat zegt al die focus op succes over ons? En wat leren we daarmee aan onze kinderen?Het cliëntje over wie ik het hierboven heb, is bang om te falen. En niet zo’n beetje ook. Toen ik met hem een coöperatief spelletje speelde, steeg op een bepaald moment de kans dat we misschien zouden gaan verliezen. Het verlamde hem en hij weigerde nog verder te spelen, bang om te verliezen.

Hoe komt het toch dat zo veel kinderen bang zijn om te falen? Falen is namelijk juist de beste manier om te leren hoe iets niet moet. Van je fouten leer je heel veel, als je er eerlijk naar durft te kijken. Edison zei ooit “I have not failed. I’ve just found 10,000 ways that won’t work.” En uiteindelijk brachten al die fouten hem tot het succesvolle ontwerp van de gloeilamp.
Falen en succes zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Er is echter vooral belangstelling voor succes. En dan het liefst voor succes dat is bereikt door talent of geluk. Bij sublieme prestaties is er weinig aandacht voor de, soms jarenlange, volharding die voor de prestatie nodig was. Of voor de vele fouten die eerst zijn gemaakt.
We klappen ons suf als er bij Holland’s got talent een nieuw talentje optreedt dat zonder les of oefening prachtig zingt. Maar we staan er niet bij stil dat we niet zo hard klappen voor die volwassen man die net zo mooi zingt, maar wél jarenlang heeft geoefend. Ik durf bijna te zeggen: gelukkig wint deze man niet. Hij krijgt de kans om te leren van dit optreden en om zichzelf te verbeteren. Hopelijk ziet iemand bij zijn volgende auditie de bewonderenswaardige weg die hij heeft afgelegd. Dan ga ik mijn cliëntje dát filmpje laten zien. In de hoop dat het besef groeit dat fouten maken bij succes hoort. En dat je die fouten niet onder stoelen of banken hoeft te steken.
Deze blog verscheen eerder als Column in Gifted@248media
2017-05-09T11:41:33+00:00